Behcet Hastası Adnan Öztel'den Bir Mektup bir de Şiir: GÖREMİYORUM

3.11.2019

Sevgili Adil Okay;

Ben Behçet hastasıyım. Gözümde de Üvest var. Dolar yükselince devlet ithal ilacını almadı. Yerine yazılan ilaç da eşdeğer olmadığından gözümde ödem oluştu. Okuyamaz yazamaz olmuştum.Şimdi ödem giderici ilaçla biraz düzeldi. Piyasada ilaç yok. Diğer ilaçlar tehlikeli. Özellikle hapishane koşullarında kullanılması sakıncalı. Ayrıntıları uzun anlatıp sizi üzmeyeyim. Bu durumla boğuşuyorum. Size bu durumu anlatan bir uzun şiir de gönderiyorum.

 

               Bir hasta tutsak olarak F Tipi hapishanede yaratıcılık oldukça zordur. Arkadaşların şunu bilmesini isterim zorluklar insanı  yıldırmamalı. İnsan olmaya çalışıyorum.

Hapishanedeki insanları yalnız bırakmadığınız için teşekkürler...

Çalışmalarınızda üstün başarılar dilerim

Bu çalışmada emeği geçen bütün arkadaşlara teşekkürler ...

Size ve arkadaşlara selamlar, sevgiler

 

Adnan Öztel

1 No’lu F Tipi Ceza İnfaz Kurumu

Tekirdağ

 

Şiirim:

 

OKUYAMIYORUM

Karanlığa gömdüler çalışmamı

Tek suçum emeğin hakkını savunmaktı

Ben acılar içinde

Baktım gerçeğin gözünün içine

Gözleri kör edilmiş büyük kalabalık

Uyanın artık komik çıkarlarınızdan

Karanlığa nasıl gömüldünüz

Bir düşünün

Ben özgürlük savaşçısıyım

Taşıyorum onurunu insan olmanın

Taşıyorum geleceğe

Avuçlarına özgür çocukların

 

Göremiyorum

Göremiyorum

Okuyup yazamıyorum

Aldılar elimden biricik özgürlüğümü