Dilek Hoş'tan Mektup Var: "gorulmustur.org sitesini dışarıdayken ben de takip ediyordum"

 “Yitirilince güneş

Esmer bir bulutun gölgesinde

Düşmesin yüreğine hüzün

Unutma!

Güneşi sen çekeceksin buluttan

Hayatı sen yeşerteceksin

Unutma...”

 

Merhabalar,

 

  • Sizi panellerden, tutsaklara karşı duyarlılığınızdan ve şiirlerinizden tanıyorum. Yaşadığımız şehirler çok yakın olsa da tanışma şansımız olmadı. Bir de kızınız vardı yanlış hatırlamıyorsam. Tutsaklara renkli balonlar gönderiyordu, engelleri (!) aşabildiği oranda.

 

Renklerin dahi tehlikeli görüldüğü bir ülkede yaşıyoruz. Farklı olanın mahkum edildiği, düşüncesini ifade edenin çeşitli uygulamalardan geçirildiği, 'ceza'landırıldığı, öürencilerin, memurların, emekçilerin tutuklandığı, taciz-tecavüzlerin, hortumcuların serbest bırakıldığı bir ülkede yaşıyoruz. Neefes almak bile suç sayılacak bir eylem halini alıyor. Hal böyleyken dev...ci tutsaklarla yazışmak , dayanışmak onlara ses vermek ve seslerini duyurmak vs. dışarıdakileri de hedefe oturtuyor. Neyseki gözü kara cesaretli insanlar var. Siz de onlardan birisiniz. www.gorulmustur.org sitesini biliyorum. Dışarıdayken ben de takip ediyordum. Tutsaklardan gelen mektuplarıi yazıları okuyordum. Gel gelelim mektubu okunan oldum :). Şaşırılacak bir durum değil, değil mi?

 

Şu an bulunduğum hapishane de diğer hapishaneler gibi. Hak ihlalleri konusunda iddialı. Son dönem bakanlığın özel ilgisi var buralara. Sürekli yapılan seminerler sonrası, ne hikmetse (!) hep kurallar, yasalar, mevzuat vb. değişiyor. Yaşanan hak ihlallerine değinmeyeceğim. Sayfalar yetmez. Ama şunu belirtmek isterim. Burada - ya da başka bir hapishanede – tutsak olmak zor ama tahliye olmak daha zor.

 

Şimdi “Neden?” diye soruyorsunuzdur. Burada tahliye olmak zor çünkü, yine keyfi dayatmalar söz konusu. Mahkemeden dönüyorsunuz, tahliye almışsınız ama yine ayakkabı araması !!!

 

Neyse fazla kafanızı şişirmeyeyim. Bu arada koğuşta beş kişi kalıyorduk. İki arkadaş tahliye oldu. Epey sevindik, zılgıtlar, alkışlar eşiliğinde uğurladık. Sonrası sessizlik...

 

Göndermiş olduğunuz kart çok mutlu etti beni. Mektubumu sitede gören bir arkadaş da mektup yazmış, elime ulaştı. Sizden sonra ona yazacağım. Tekrar teşekkür ediyorum.

 

Şimdi veda vakti. Bekleyen çok mektup var.

 

Yüreği güzel olan ve eşitlik-özgürlük için çarpan tüm dostlara selamlari sevgiler.

 

Umutla, inançla ve dirençle kalın.. Hoşça kalın.

 

Dilek Hoş

Karataş Hapishanesi /B-4

12 Şubat 2013

 

Not: El emeği göz nuru bir de kart gönderiyorum.

 

 

 

 

 

“Elim ateşten korkmuyor

Ülkemin bütün kadınları gibi tırnaklarım küt

Ateşten, sıcak bir tencereyi yanmadan alabilirim

Köz basarım yüreğime

 

Yüreğim nasırlarıyla umudu koruyor

Bir küçük ışıltıyla baharı bekleyen

Çekirdek ateşten korkmuyor.”

 

 

“Düşünüyorum nasıl budandık bahara ulaşmak için

Şimdi sessiz duruyoruz kıyısında bir düşüncenin

Unutmamak için çünkü unutuşun kolay ülkesindeyiz

 

Ölü balıklar geçiyor kırışık bir deniz sofrasından

Ve ellerinde fenerlerle benim arkadaşlarım

Durmadan düşünüyorum

Ne kadar çok öldük yaşamak için.”

 

Dilek HOŞ

Karataş Hapishanesi B-4

Karataş / Adana