"DÜŞDAŞLAR"

DÜŞDAŞLAR

İçimdeki sevda çiçeğini

           aş-kınla beslemelisin

           açmalı gül-açmalı sümbül

Açmalı kırmızı gonca kanımla doyunca

            karanfil olsun isterim

                        ille de solunca

 

Bilirsin sevdalı yürek karanfilcedir

Dağda

        şehirde

           güpegündüz sokak ortasında

               koparılır karanfiller dalından.

Ve acıların kanamasından

               alır rengini çoğu zaman

                    sevda çiçekleri yurdumda…

Hiç şans tanınmamış

               karanfil bahçesinin düşlerine

Görüldüğünde

               vur emri gereği

                  kurşun sıkılmış gülüşlerine

Damlamış zemheri rengine ölüm

          yine de değiştirememiş sevda çiçeğini

              kızıldı karanfil kopar- olunca

                                 ille de sol-unca…

Bu zulmet ayazında

         her damla döllenmiş tohuma

Fermanlar

   çıkarılınca kardelen adlarına

       dikmişler güneşe bakışlarını

          uzatmışlar buzdan kılıçlara başlarını

sonra

Her biri

yasaklı karanfil bahçesinde yeşeren

            düzenbozan düşbaş olmuş.

-Hudutsuzca düşleri de

              düzenleri de olmuş-

Umursamadan

    zemheri renginde hasatları

    Kainat’a sevda çiçeğinin tohumunda

    Karanfil bahçesinin düşlerinde

                         ekmiş-eklemişler…

 

Haydar Sönmez - H tipi hapishane Erzurum

7 Ağustos 2004

Güneşinoğlu/ER2

 

7 Ağustos 1997’de 5 düşdaş olarak Ümraniye zindanından özgürlüğe uçmamızın yıldönümü vesilesiyle yazılmıştır. Tüm özgürlük sevdalılarına ithaf olunur.

Not: Yazar Berivan Kaya'ya yollanan mektuptan alınmıştır.