Tutsak Zeynep Avcıdan Elazığ Depremi Sonrası Mektup

 

...Daha önce de yaşamış olsam da alt katta olup da bu kadar sarsıntıyı hissedip yaşamak ürkütücüydü. Üst katları veya çok katlı binaları düşünemiyorum bile . O an ne yaptın dersen; öylece yatakta oturup hangi duvarın önce yıkılacağını bekledim. On saniye daha sürmüş olsaydı, havalandırmaya çatının uçtuğunu görebilme  vardı. Diğer yandan ülkemizde en sağlam beton ve kolonlar cezaevlerinde .Acı ama gerçek ' Neyse bilene bilineni anlatmak doğru olmaz değil mi ?...

 

 

05.02.2020

                       Sevgili Gamze

                           Merhaba !

               Sevgiyle kucaklıyorum.Deprem kuşağının sarsıntılarından kurtulunca yazmaya başladım . Tabi içeride-dışarıda yaşanan ''depremin'' etkileri fazla oluyor sanırım.  Dışarısı ''beşik gibi '' sallandıkça neredeyse haber ekranlarında bir önceki izlediğimin etkisi gitmiş oluyor buradan bakınca . Hızlı başladık 2020 'ye ve aynı hızla devam ediyor. Buradaki yerel kanallarda depremin yaralarının halen sarılmaya devam edişini anlatıyor. İzledikçe , dinledikçe insanın içi burkulmaya devam ediyor.  Bugünde öyle bir soğuk var ki, haliyle dışarıda kalanlara düşünüyor insan. Görüyorsun ya meşgul etmiş ''deprem'' beni de. :) Daha önce de yaşamış olsam da alt katta olup da bu kadar sarsıntıyı hissedip yaşamak ürkütücüydü. Üst katları veya çok katlı binaları düşünemiyorum bile . O an ne yaptın dersen; öylece yatakta oturup hangi duvarın önce yıkılacağını bekledim. On saniye daha sürmüş olsaydı, havalandırmaya çatının uçtuğunu görebilme  vardı. Diğer yandan ülkemizde en sağlam beton ve kolonlar cezaevlerinde .Acı ama gerçek ' Neyse bilene bilineni anlatmak doğru olmaz değil mi ?

               Yazmış olmana sevindim , en azından hatırlanmak hep güzeldir , bilirsin.Buradan yazdıklarımızın ulaşıp ulaşmadığına pek emin olamıyor insan çünkü.Hele de ''tek'' lilerde kalmanın nasıl olduğunu bilirsin az çok. Tekrar deprem gecesinden küçük bir ayrıntıyı yazmak isterim; hani öylece yatakta der-top oturup bekledim dedim ya , çevreden yan hücrelerden kopan çığlıklara bile uzanamıyor insan. Öylece bekliyorsun o panik halinle bile. Olayı dramatize etmek için belirtmiyorum . Neyse çok uzattım yol uzun , yollarda kar var şimdilerde , ancak yola koyulur bu mektup öyle değil mi? Gerçi bu sene karın sadece havada uçuşunu görebildim . Rüzgar yolunu şaşıran tanelerini avluya bıraksa da çıkıp havaya yakalayamadım. Dilerim  2020 dediğin gibi huzurlu, sağlıklı, mutlu geçen bir yılın ilk günleri olur. Umut hep güzeldir ne de olsa . Tüm '' görülmüştür' ekibine sevgiler , selamlar. Her şey, gönlünüzce olsun . Sevgiyle umutla kucaklıyorum .

Zeynep AVCI

Elazığ Kadın K.C.İ.K.

İlişkili İçerik