ÇOCUKLUĞUMUN ÖZETİDİR GÖKYÜZÜNE SIĞMAYAN SÖZLERİM
Sıradanlaştırdınız beni
Filistin diyerek.
Çocuk yaşıma bakmadınız dünya,
siz gülüp eğlenirken
ben, bağlanmış bir kefenin ortasında,
artık akmayan gözyaşımla
kurumuş bir yaprak gibiyim.
Yüzü aşındı insanlığın
Yaptıklarıyla övünmesin artık!
Ne mevsimler geçti çocuk dünyamın üstünden.
O bildik dünya yok artık
Savaş karşısında dimdik duran.
Ne yıldızlar var sayılacak gökyüzünde
Ne de yeryüzünde kuru bir dal
Kaldı sayılabilecek.
Ömrü olmayan bir ömür de yoruldu
bu suskunlukta.
Artık kimse kandırmasın beni!
Ben ölürken,
Sen susarken
Burada!
Gazze’de!
Ne zaman göğe baksam
unuttuğumdu çocukluğum.
Kanatlarını açıp avuçlarıma dökülen
bir parça hayat dilenmesi,
İncecik bir su sızıntısı tutmaya çalıştığım,
Peşinden koşmayı unuttuğum sustuklarım,
Çocukluğumun özetidir gökyüzüne sığmayan sözlerim
Zeynep AVCI
Kadın Hapishanesi C-Tek-6 ERZİNCAN
Resim: Aynur Epli. Şakran hapishanesi