YÜZÜNDE AÇAN ÇİÇEKLERDENİM
Bir gün aklına gelirsem,
bana, tenini yakan
güneşi al getir.
Karanlıkta yansıma yapan ışıklar yetmiyor.
Bana dışardan haberler getir,
gazeteler bana canlı gelmiyor.
Bana kucak kucak
çocuk anıları getir,
Sana bir tebessüm olmak istiyorum.
Bana gözlerinle denizi doldur getir,
Seninle yüzmeyi özledim.
Bana gök gürültüsünü yaşayan kuşları,
topla ağaçlardan getir,
Umutlarım kanatsız,
Seninle bir tedirginlik içindeyim.
Bana bir ilk bahar gibi bak,
yüzünde açan çiçeklerdenim,
yüreğimde bir son baharın solgunluğuylayım.
Bana dilinde biriken
söyleyemediğim sözcükleri,
getir dök yüzüme.
Bana uzun yolculuğun,
yorgunluğunu sakla.
Ama bir romanı anlat,
kendini getirdiğinde!
-Dîlhevî
***
YILDIZIN SIRTINDAYIM
Bir umutla
yolculuk yaparım
Gün batışında alışır
gözlerim karanlığa
Dağlar bir uçurum olur,
rüyalarıma
Aşk esiriyim,
Sandığın normal biri değilim.
Topraktan koparılmış
bir kara gülün mevsiminde doğarım.
Nereye dalıp gitsem,
karşıma bir hiçliği alırım sanki.
Deli gibi,
gülmeyi özlerim sonra
Yağmura derim,
“nedir bu yemek içmek gibi ağlamak.”
Bulutla doluyorsun,
beni karartıyorsun.
Sen şimşeklerle kopunca,
ben kirpiklerime döşenmiş mayınlarlayım
Gece beni,
Ben gecedeyim.
Yıldızın sırtındayım
Sınırlar görmüyorum, dumandan başka,
Kavgaları duymuyorum, hissetmekten başka,
Sözüm yetmiyor, kanatlanmaktan başka.
Kendimin sırtındayım şimdi,
ölüm ellerimde,
Kaderim bir başkasında.
Yaşamak,
Kadında biten bir gül gibi erken.
-Dîlhevî-
Metin KARADOĞAN
S Tipi Kapalı Hapishane A-2
KIRŞEHİR