Eskişehir hapishanesinden Ömer Duman yazdı: "Üç arkadaş cezasını bitirmiş ve infazını yatıyor ikisi otuz yıllık."

“Bizler de burada on arkadaş ve bir odayız. Üç arkadaş cezasını bitirmiş ve infazını yatıyor (ikisi otuz yıllık). Yine iki (biri otuz yıllık) arkadaşın cezası dolmak üzere. İnfaz yakmadan dolayı kalma olasılıkları yüksek… Spor dışında hiçbir kursa çıkarılmıyoruz. Üstelik etkinliklere katılmıyorlar diye “iyi hal” değerlendirmesi yapılıyor.”

21.04.2026

Merhaba Adil Arkadaş;

Ressam ve şair Nurettin Erenler'den mektup var: "Kesintisiz hapis hayatım 33 yıl oldu"

“Kesintisiz hapis hayatım 33 yıl oldu, normalde 30 yıl dolunca tahliye olmam gerekirdi, ama çok eski cezalar (disiplin cezaları vs.) devreye girince böyle gecikmiş oldu… Ama sanıyorum bu kez yakındır tahliyemiz… (…) Eskisi gibi çizim/karikatür işleri ile pek uğraşamıyorum. Çünkü gerekli resim malzemelerine ulaşmak zor buralarda… Ama bol bol okuyorum, fırsat buldukça yazıyorum vs. ilk şiir kitabım sana ulaşmış olmalı, şimdi ikinci kitabımı çıkarmaya çalışıyorum. ” Nurettin ERENLER
F Tipi Hapishane C-89  EDİRNE

1 Nisan 2026

Tutsak hekim Ayhan Kavak'tan mektup var: "Uluslararası hukuk ayaklar altında"

30.03.2026

Kekê Adil Hocama,

              Selam, sevgi ve saygılarımla merhaba. Daha bize uygulanan iletişim ezası başlamadan önce yeni açılması tasarlanan sergilerle ilgili yazı gelmişti, iletişim cezası biter bitmez de dil ile ilgili deneme yazını aldım. Eline-emeğine sağlık diyorum.  

Bülent Parmaksız yazdı: "Paris, Proust ve 68'liler"

" ‘Metro, boulot, dodo!’ rutinini bilmiyordum, 68’in meşhur sloganıymış. Bitmeyen tekrar ve rutin. Kapitalizm aslında tam da bu. Kısa öykünde bitimsiz/uzun bir derdi anlatmışsın. M. Haneke’nin “7. Kıta” filmini izlemiş miydin? İzlemediysen öneririm. Tam da bu hikayeyi anlatıyor, kapitalist sistem içinde yaşadığımız tekrarı ve sıkıntıyı. Sanırım Frankfurt Okulu ve 68’in ‘3 M’sinden meşhur Marcuse’un derdi de bu türden dertleri tartışmaya açmaktır. "

30.03.2026, Sincan F

Sevgili Adil,

Zeynep Güneç yazdı: "bana destek ve umut verdiğiniz için de size çok teşekkür ederim. "

Tekrardan Merhaba hocam; 

Mektubunuzu aldım, çok sevindim, cevap yazdığınız için çok teşekkürler. Benden istediğiniz çalışmayı yaptım, umarım olmuştur hocam. Ve ayrıca şiirimi yayınlamanıza çok mutlu oldum. Ayrıca yollamış olduğunuz kitaplar için de size çok ama çok teşekkür ederim. Malumunuz cezaevinde imkanlar kısıtlı ama ben elimden geldikçe okumaya çalışacağım ve ayrıca bana destek ve umut verdiğiniz için de size çok teşekkür ederim. 

29 Yıldır tutsak olan yazar Resul Kocatürk'ten mektup var: " Yeni sergi projeniz oldukça ilginç ve heyecan verici."

22/02/2026

Merhaba Adil Hocam,

              Hem yeni yıl nedeniyle aile olarak göndermiş olduğunuz kart-mektubu, hem de “Dijital Fırça, Özgür Zihin” temalı proje için gönderdiğin mektubu aldım. Teşekkürler. Her daim iyi olman dileklerimi iletiyorum. Ben de iyiyim. 

Tutsak yazar Bülent Parmaksız'dan mektup var: "Tarihe ve haklılığımıza güveniyorum."

"Doğa anamız, teknolojinin istihdam yaratamaması, küresel ısınma/iklim değişikliği, artan işsizlik, gelir bölüşümünün giderek fecaate dönüşmesi, göçler, hegemonyanın el değiştirmesi, artan silahlanma harcamaları vs. her şey belirli sınırlara geldi dayandı. Olup biten her şey kapitalizmin çöküşünün işaretleri. Tarihe ve haklılığımıza güveniyorum. İnsanlık yeni bir yol bulacak. Buna eminim. 

Bülent Parmaksız

14.01.2026, Sincan F

Sevgili Adil,

Hücredeki bir gazeteciye…

Can kardeşim, yoldaşım ve yayınevimizin en genç, cesur ve çalışkan yazarı…

Bu mektubu yazmak benim için çok zor...

İnsan, kardeşinin o kadar eziyet yaşamasına nasıl dayanabilirdi? Ya da yoldaşının “başı dik, yüzünde bir gülümseme” ile tutuklanacağını bildiği o adliyenin merdivenlerini arşınladığı sırada ne yapmalıydı?

Genç ve cesur bir yazarın, gazetecinin halkını haberdar etmesine, halkı aydınlatma neferi oluşuna; ısrarla, hiç de korkmadan ezilenin yanında oluşuna ne demeliydi?

Ebru Yiğit'ten mektup var: "Kurşun kalemimizi nasıl açacağız"

Bakırköy Hapishanesi’nde şu an kantinde uçlu kalem satılıyor ama uç satılmıyor, onun yerine kurşun kalem satılıyor ama kalemtıraş satılmıyor. Sanırım renkli kalemin, siyah ve kırmızı tükenmez kalemin satılmadığını belirtmeme gerek yok. Neden diye sormayın, biz aldığımız 1 milyon üç yüz elli sekizinci "yasak" cevabından sonra vazgeçtik zira. Artık sormuyoruz. Onun yerine içinde cevap barındırabilecek daha farklı sorular soruyoruz. Örneğin "Kurşun kalemi baltayla mı açacağız?" gibi. En azından evet ya da hayır minvalinde bir cevap alma olasılığınız var.

Hasta Tutsak Enver Yanık'tan mektup var: "Umut, sevda çiçekleri seninle olsun."

              

“Sadece bu da değil, ben bütün mektuplarımı “Taahhütlü” olarak gönderiyorum. Normal gönderdiğim ve bana normal posta ile gönderilen postalar ulaşmıyor ya da binde bir o da uzun bir zaman sonra ulaşıyor… Taahhütlü göndermeye zorunluyum. Bir “taahhütlü” mektup da 125 TL. Bu bana ekonomik külfet olarak dönüyor…”

Merhaba Sevgili Üzeyri…

Tutsak ressam Ömer Raman Özdurak yazdı: "Çizim kalemlerim ve boyalar epey bir süredir elimden alınıp depoya kaldırıldı."

Merhaba Adil abi,

              İyi olmanı dilerim. Yeni projenizde de başarılar dilerim. 

              Abi genel olarak ruh halimiz Godot’u bekleyenlerin ruh hali gibi. Gelip gelmeyeceği belli değil ama umudumuzu diri tutuyoruz. 

Metin Turan yazdı: "bizleri unutmayıp sesimizi birçok yere taşıyan HERKESE içtenlikle teşekkür ederim."

Merhaba;

              Selamlarımı, sevgilerimi yollayarak başlıyorum, nasılsınız? Yolladığınız mektupla birlikte gelen iki ayrı sergi projesi davetini de aldım. Heyecanla okudum. “Yeşil…” güzel düşünülmüş. Giderek daha da yakıcı bir hâl alan doğanın talanı, insan eliyle gerçekleşen bu büyük yıkımı gündemleştirmek yönüyle çok değerli. “Akbelenli Zehra Teyze’ye” diyerek kaleme aldığım “Ağaç da Sevindi” öyküsünü bu proje için yazdım. Elden geldiğince temiz, okunaklı. Umarım sizi yormaz…

Ataol Behramoğlu yazdı: "Hapishanelerden yükselen çığlıklar" I-II

 "Hapishanelerden yükselen çığlıklar" I

(...) Önümdeki en eski tarihli mektup 13 Kasım 2025’te Elazığ 2 No’lu Yüksek Güvenlikli Kapalı C.İ.K. C-73’te yazılmış...

Yazarı Murat Polat, belli ki acıları içselleştirmiş, kendi sözleriyle “naçiz bir şair”.

Yine kendi sözleriyle “mesnetsiz bir müfteri beyanıyla” müebbet ceza almış ve “yaklaşık 9 senedir” hapiste.

Hakkımda “Somut değil soyut delil bile yok” diyor. Dosyası AYM aşamasındaymış.

Tutsak yazar - ressam Ferhan Mordeniz'den mektup var: "Gelişmeler çok ağır yürüyor. "

“Gelişmeler çok ağır yürüyor. Sorunun tarihselleşmiş kuşkusuz derin tartışmaları gerekli kılıyor. Lakin pratik adımların dahi bununla süslenerek yürümesi dürüst bir yaklaşım değil. Siyasal rantçılığın hesapçılığı çok fazla sırıtıyor…”

 

Sevgili Adil Dost, MERHABA

En içten duygularla selamlıyor, herkese sonsuz sevgilerimi yolluyorum…

Mektubun geçen ayın sonu ulaştı elime. Yazın güzel coşku oluşturmuş. Yanımdaki arkadaşlarla birlikte okuduk. Onların da selamları var sana ve sizlere…