Mektuplar neden geç ulaşıyor diye soruyor tutsak hekim Ayhan Kavak... 3 Ağustos’ta yolladığımız mektup 17 Ekim’de ulaşmış.

"Evet, kuşatılmış karanlık mekanlarda kalanlara nameler hiç ulaşmamış olabiliyor. Haliyle birçok candan bihaber kalabiliyoruz. Ağustos başı yazılan mektubunu yeni aldım. Öncesinde serginin yapıldığını duydum elbet. Sergiden çok önce yazılan namenin ardından aile aracılığıyla etkinliklerden haberdar oldum. Bu arada büyük üzüntüyle değerli dost, on yılların emekçisi adı onur ve biz içeridekilerin sesi olan Hüseyin Aykol’un iki kez beyin kanaması geçirdiğini, şu an entübe halde olduğunu aile aracılığıyla büyük bir üzüntüyle duydum/duymuş olduk. "

KUYU TİPİ HAPİSHANELER VE ÖLÜM ORUCUNDA OLAN SERKAN ONUR YILMAZ HAKKINDA...

Serkan Onur Yılmaz’ın ve kendisi gibi açlık grevinde ve ölüm orucunda olan bir grup devrimci tutsağın talebi, tutuldukları Antalya kuyu tipi hapishanesinden kuyu tipi olmayan bir hapishaneye sevklerinin yapılmasıdır.

Merhaba Sayın OKAY,

 Kuyu tipi hapishaneleri ve buna karşı direnişe başlayıp bugün itibarıyla Ölüm orucunun 372. gününde olan Serkan Onur Yılmaz’ı duyduğunuza inanıyoruz. Olmasa da artık duydunuz. Serkan ölmek üzere!

Tutsaklar Hapishanede üretiyor....Tolga Arı yazdı: Şu an genç bir arkadaşa matematik çalıştırıyorum. "

09.08.2025

Sevgili Hocalarım Sibel Özbudun ve Temel Demirer Merhaba;

              Yolladığınız kart elime ulaştı. Genelde dışarıdan gelen en ufak soluk hayat verir buraya. İnanın kartı elime aldığımda bahar rüzgarı vurdu yüzüme.  

Ozan Veli'den bir mektup ve bir şiir

“Şu an moralim çok bozuk; çünkü az önce bir yavru serçeyi, bir alakargaya kaptırdım. Suçu kendimde gördüğümden, adeta şoka girdim. Çatı saçağında serçe yuvası var. Ben de su, pirinç, ekmek koyuyorum havalandırmaya, serçe, yavrularını besliyor. Bu sabah bir yavru çıkmış yuvadan. O kadar güzel ki, henüz tam uçamayınca havalandırmaya iniyorlar. Serçeler toplanıyor, onu uçurabilmek için sığınacağı yere, bir şeyler koyuyoruz; orada korunuyor, uçana kadar.”

Resul SARIGÜL 2 No’lu F Tipi  Kandıra/KOCAELİ

***

Özgür Düş Postası sonbahar sayısı yayınlandı

Tutsakların Sesi Platformu'nun uzun yıllardır tutsakların seslerini  duyurmak için yayınladığı "Özgür Düş Postası" 50. Sayıya ulaştı. Bu sayıda yine tutsak mektuplarına, hapishanelerdeki hak ihlallerine ve mektuplara yer verildi.

Görülmüştür Kolektifi'ne gelen bazı mektuplar ve sergilerimizde yer alan tutsak resimleri de dergide yer aldı. 

Emeği geçenlere teşekkür ediyoruz. 

Sara Erol yolladığımız kitapları almış ve duygularını yazmış

“Sizden gelen kıymetli kartları, akabinde her iki sefer de gönderdiğiniz çok değerli -biliyorsunuz burada altının kıymeti çöp kadardır ancak bir kitabın değeri paha biçilemezdir- kitapları alınca çok mutlu oldum.”

Sara EROL

Kadın Kapalı Hapishane C-TEK 15. ODA ERZİNCAN

01.10.2025

Değerli Adil Hoca’m Merhabalar…

Tutsak gazeteci yazar Ercüment Akdeniz'den mektup var

Sevgili Adil Okay,
Hem kitabınız hem de 5 Ağustos tarihli mektubunuz elime ulaştı. Çok ama çok teşekkür
ederim. Mahpushaneye gelen her mektup takdir edersiniz ki bizim için çok kıymetli.
Benden “Göç ve Sürgün” temalı karma sergi için yazı kullanma izni istemişsiniz. Elbette lafı
bile olmaz. Lakin mektubunuz elime geç ulaştığı için serginin tarihi de geçmiş oldu. Ama sergiyi
gezenlerden haber aldım, bana da köşe ayrılmış, sağ olsunlar. Bu vesileyle emeği geçenlere ve Özcan
Yaman’a selam iletin lütfen. Umarım özgür günlerde yine ortak sergilerde buluşuruz.

Hasta tutsak Mehdi Boz'dan mektup var: "kelepçemi açtırmayarak kelepçeli tedavi dayattılar. "

“Beni ultrason bölümüne götüren askerlerin başındaki subay içeri girer girmez doktora kelepçeyi açmaya gerek var mı, diyerek doktoru yönlendirdi. Ve kelepçemi açtırmayarak kelepçeli tedavi dayattılar. Ben de kabul etmedim. Tedavi olmadan geri getirdiler.”

Mehdi BOZ

2 Nolu Yüksek Güvenlikli Hapishane D1 ELAZIĞ

07.09.2025

Merhaba

"Sürecin yansıması bu ellere hiç yok."

“Malum memleket gündemi istendiğinde hızla değiştirilmeye yazgılatılmış durumda… Kendi cephemizden sınırlı olanaklarla takip etmeye çalışıyoruz. Sürecin yansıması bu ellere hiç yok. Gene birçok canın ezası uzatılıp durmakta. Sanki mekana göre değişiyor. Bizde özel önem atfedilmesinden olsa gerek yaprağın kımıldamasına dahi tahammül edilmiyor. “

 

29.09.2025

Adil Hocam’a

"Kuyu tipi Hapishane'den mektup var: "Tek kişilik küçük 'kuyu'dan avluya akşam ineli çok oldu"

“Tek kişilik küçük “kuyu”dan avluya akşam ineli çok oldu mesela ve şu akşamları çıplak gözle geniş bir gökyüzünde izlemeyeli ne kadar zaman oldu, kaç yıl geçti üzerinden unuttum. Buraya mevsimin her hali başka geliyor. Dışarıda yaz kıyamet de olsa burada değişmiyor ne mevsim ne de zaman. (…) “İhlallere” dair yazarsam sonu gelmeyecek hiçbir cümlenin biliyorum. Ama iyi ve güzellikten olsun her şey bugün ve yarından sonraki zamanlarda da…”

Zeynep AVCI

Kadın Hapishanesi C-Tek-6 ERZİNCAN

Tutsak yazar Orhan Çaçan'dan mektup var: "Bu kez hücremi aydınlatan bir name yazmışsın."

“İçeriyi bilirsin, bazı sözcükler, paylaşımlar efsunlu olur. Sadeliği, samimi ve içtenliği hemen hissedilir. Bu sebeple bu tür mektuplar birkaç kez okunur. İçeride tadına doyulmayan birkaç şeyden biridir. Yazdığın son name böyleydi Adil hoca”

Orhan ÇAÇAN

Yüksek Güvenlikli Hapishane D-2-2 KIRŞEHİR

 

07.09.2025

Merhaba ADİL HEVAL,

Tutsak Şair Hasan Şahingöz'den mektup var: “Süreç” dışarda olduğu gibi, içerde de hiçbir olumlu gelişmeye yol açmadan “ilerliyor.”


Ümüş Eylül'ün editörü Hasan Şahingöz'ün mektubunu patlaşıyoruz:

"Merhaba
Sevgi ve dostlukla kucaklıyorum. Selam ve sevgilerimi iletiyorum. 
Yazı ve “İçerde ve Dışarda Sürgün” isimli serginize davetiyenizi aldım. Teşekkür ediyorum. 
Yazını dergiye koydum. Dergi, Ümüş Eylül’ün yeni sayısı ekte. Yazılarının devamını bekliyorum:)

"İnsanın içine ışık huzmelerinin kaçmasına sebep oluyorsunuz..."

01.09.2025

Merhaba Dostlar!

              “Göç ve Sürgün Karma Sergi”nin daveti elime ulaştı. Bu “tuhaf” havalarda insanın içine ışık huzmelerinin kaçmasına sebep oluyorsunuz. Bunların görünür kılınması, farkındalık bilincinin artırılması bakımından Karma Sergi’nin çalışmaları ve oluşturduğu platform oldukça değerlidir…

30 yıldır tutsak olan Resul Kocatürk Kuyu Tipi Hapishaneden yazıyor: "Koyu bir tecride tabii tutulduğum son zamanlarda anladım ki..." "

“Otuz seneyi bulan hapisliğimde çok şeyler yaşadım ve bir o kadarına da tanıklık ettim. Gel gör ki daha yaşanacak ve deneyimlenecek şeyler bitmemiş! Koyu bir tecride tabii tutulduğum son zamanlarda anladım ki, insan birkaç gün süre ile konuşma ediminden mahrum kalırsa-bırakılırsa-belirgin bir şekilde yabancılaşmaya başlıyor. Onun duygusunu nasıl ifade edebilirim bilemiyorum ama hoş olmadığını rahatlıkla söyleyebilirim. Meğer, gün boyunca birkaç kelime de olsa konuşabileceği birilerinin olması ne büyük bir ‘hazineymiş’ insan için!”

Fatima Aktaş'tan mektup var: "Ava Spi kıyısında içelim çayımızı, sohbet edelim. "

"Bana verdikleri ceza ve tutulan tutanaklardan ötürü kitap okuma, kendime zaman ayırmama fırsat vermiyorlar. Değişik yani değişken psikolojik şiddete maruz kalıyorum."

Fatima AKTAŞ

Kadın Kapalı Hapishanesi C-T-4 Tarsus/MERSİN 

*** 

Merhaba Adil Abim…

              Saygı ve sevgiyle sizleri selamlıyor iyi olmanızı ümit ediyorum. Mayıs’ta mektup ve kargo göndermiştim. Umarım elinize ulaşmıştır. 

Tutsaklar S ve Y (Kuyu) tipi hapishaneleri anlatıyor

“S ve Y tipi hapishaneler: Burada tecritin boyutları ortaya çıkıyor. Mimari yapısı böyle. Fakat uygulamalar değişken. Orada kalan her tutsak ağırlaştırılmış veya süreli farketmeksizin havalandırma saatleri en fazla iki saatle sınırlı. Havalandırmaya ayrı yerlerde çıkartılması ve sınırlı kişi olması havalandırma saatlerini kısıtlayan bir durum. Sadece aynı koridorda kalan altı tekli hücre birlikte havalandırmaya çıkabiliyor. Gün boyu ayrı ayrı çıkıldığı için saatler kısıtlanıyor.

Tutsak hekim Ayhan Kavak'tan mektup var: "Sürgün sergisi için yazı yollamıştım."

"Her sürgünün kaderi birbirine benzer. Sürgün çığlığa kesilmiş acıdır yaşayan için. Köklerinden hoyratça koparılmanın adıdır sürgün. Sürgüne yollanmışsa insanlık, delik heybelerindeki ömürlerini tüketmeleri istenmiştir. İşin sonunda ‘dönülmez akşamın ufkunda’ olmak da var elbet. Ama kalınmışsa hayatta, kapanmaz yaralar asla tımar edilemez. Bu durumu anca bir şair, yanmışsa şayet, damlayan kanını mürekkep diye kullanıp dizelere dökebilirdi.