Şiir

Direnmek

Pusuda bekleyen

Apansız ölümlerdi tarih.

Ve artık yaşam

sorgulanmaktadır, Zulmü

sorgulamaktır.

Sofradan çalınan ekmeği,

unutulmuş gülüşleri

ve kahbe ölümleri.

Artık direnmektir.

Artık isyandır.

Yaşamın tek adı..! (…)

Devrim Kayalı

Erzurum H-Tipi Kapalı Cezaevi C-6

Dön Çocuk

henüz bitmedi bu şiir
 

neden gidiyorsun

yağmur yağmur ağlarken kalemin

 

beni hüzün aldı

beni keder...
 

kırgın ve yaralı kaldı imgelerin, ah...

 

dön çocuk

aşktan, siirden kokuyor gecenin

dolunay bir garip titreşir

suyun teninde

 

bütün kızlar sarhoş

saçı başı dağınık en mahrem sırlarım

kibrit çaksan

fitil fitil tutuşur, ah...

 

dön çocuk

biraz yardan

biraz senden konuşuruz

Badem Gözlü Kız

Düşlerini ıslatan yağmurlar,
 

Ömrümüze inen ayışığı,

          Saçlarına taktığın yıldız buketi...

Hepsi burada!

                  Hey badem gözlü kız,

Sen neredesin?

Bak dağlı çocuklar tutuşmuşlar.

Sen de gelmez misin?
 

Bu sabah erken uyandım,

Ve “Zülfü kaküllerin amber misali”yi

                                      dinledim.

Öykülenme

ÖYKÜLENME

Sıcak ekmek

Ve taze düş aldım sana
 

Biri emek

Ve ateş kokulu

Biri haylaz mı haylaz

Biri kavruk yüzlü

İşçi yoksulu

Biri uslanmaz mı uslanmaz

 

Sıcak ekmek

Ve taze düş aldım sana

Biri açlığımı fısıldar

Diğeri ise en zifiri gecede

Yıldızlar düşürür aklıma

 

Ozan Veli

(Adres: Resul Sarıgül F1 cezaevi. C.31. Hacılar− Kırıkkale)